اطفا حریق مهپاش دستی به دلیل قابلیت حمل، مصرف بهینه منابع و کارایی بالا، جایگاه ویژهای پیدا کرده است. این سیستمها با تولید ذرات بسیار ریز آب، فرآیند اطفاء را با خنک سازی سریع و کاهش غلظت اکسیژن اطراف شعله آغاز میکنند، بدون اینکه خسارات جانبی گسترده ناشی از سیستمهای اطفای سنتی (مانند پودر یا فوم) را به همراه داشته باشند.
کاهش خسارت و آسیب به تجهیزات
ایجاد محیطی امنتر برای افراد
کاهش غلظت اکسیژن اطراف آتش
خاموش کردن آتش با خنک سازی شدید
با ما در ارتباط باشید
اطفا حریق مهپاش دستی یک ابزار اطفای حریق قابل حمل است که بر اساس اصل فناوری مه آب کار میکند. این سیستم، آب معمولی (و گاهی اوقات محلولهای افزودنی خاص) را تحت فشار بسیار بالا از نازلهای مخصوص عبور میدهد تا به قطراتی با قطر بسیار کوچک، معمولاً کمتر از ۱۰۰ میکرومتر (و گاهی اوقات تا ۱۰ میکرومتر) تبدیل شوند.
فعال سازی معمولاً از طریق یک اهرم فشاری صورت میگیرد که پمپ داخلی دستگاه را فعال کرده و فشار لازم برای خروج آب از طریق نازل را فراهم میآورد. فشار اغلب توسط گازهای فشرده (مانند نیتروژن) یا یک پمپ مکانیکی دستی تأمین میشود.
پاشش آب با نازل مخصوص: آب داخل کپسول یا دستگاه تحت فشار قرار دارد و از طریق نازل مهساز خارج میشود.
این نازل آب را به قطرات بسیار ریز تبدیل میکند (حدود 10 تا 100 میکرون).
خنکسازی سریع شعله: وقتی مه ریز با آتش تماس پیدا میکند، بهسرعت تبخیر میشود. تبخیر آب مقدار زیادی انرژی میگیرد، بنابراین دمای شعله کاهش مییابد، سرعت گسترش آتش کم میشود این مرحله اصلیترین عامل خاموش کردن آتش است.
کاهش اکسیژن اطراف آتش: وقتی آب به بخار تبدیل میشود، حجم آن بسیار زیاد میشود (حدود ۱۷۰۰ برابر).
این بخار اطراف شعله پخش شده و اکسیژن را کاهش میدهد؛ نتیجه شعله ضعیفتر میشود و آتش خاموش میشود.
بدنه یا سیلندر: محل نگهداری آب یا محلول اطفاء.
نازل مخصوص: قلب سیستم که وظیفه تبدیل جریان آب به مه ریز را بر عهده دارد. طراحی این نازلها بسیار دقیق است.
سیستم فشار (مانند کپسول گاز یا پمپ دستی): تأمین کننده انرژی لازم برای خروج آب با فشار بالا.
سیستم فعالسازی و ایمنی: شامل ضامن، اهرم یا ماشه برای شروع و توقف فرآیند پاشش.
مصرف بسیار کم آب: در مقایسه با شلنگهای آتش نشانی یا فوم، یک کپسول مهپاش دستی تنها چند لیتر آب مصرف میکند. این بدان معناست که نیاز به تخلیه منطقه پس از اطفاء کمتر است، خسارت ناشی از آبگرفتگی به شدت کاهش مییابد. برای آتش سوزی های کوچک، منطقه آسیبدیده محدود میماند.
کارایی بالا در کاهش دما: همانطور که ذکر شد، نرخ تبخیر سریع آب در حالت مه، جذب گرمای بسیار بالایی را تضمین میکند. این خاصیت، خطر شعلهور شدن مجدد را کاهش میدهد.
مناسب برای تجهیزات حساس و اتاقهای سرور: استفاده از آب دیونیزه یا مقطر (در مدلهای مخصوص برق) باعث میشود که جریان برق در منطقه اطفاء شده قطع نشود و اپراتور دچار شوک الکتریکی نگردد.
عدم باقیمانده: برخلاف پودرهای شیمیایی که پس از تخلیه نیاز به پاکسازی پیچیده دارند، مه آب به سرعت تبخیر شده و عملاً هیچ باقیماندهای روی سطوح، مدارها یا اسناد باقی نمیگذارد.
دوستدار محیط زیست و ایمنی تنفسی: مهپاش دستی صرفاً از آب یا محلولهای آبی با حداقل مواد افزودنی ایمن استفاده میکند. این امر باعث میشود هیچگونه گاز سمی یا مواد شیمیایی مضر برای محیط زیست یا ریههای افراد منتشر نشود. در محیطهای بسته، اپراتور میتواند بدون نیاز به ماسک اکسیژن اضافی، برای مدت کوتاهی نزدیک منطقه آتش سوزی کار کند (البته همیشه باید تهویه پس از اطفاء انجام شود).
استفاده آسان و زمان واکنش سریع: طراحی ارگونومیک این کپسولها (شبیه به کپسولهای سنتی) باعث میشود که پرسنل غیرمتخصص نیز بتوانند با یک آموزش کوتاه، به سرعت از آنها استفاده کنند. زمان رسیدن به فاز فعال آتش نشانی بسیار کوتاه است.
محدودیت حجم آب و مدت زمان عملیات: از آنجایی که این سیستمها قابل حمل هستند، حجم عامل اطفاء محدود است (معمولاً بین ۲ تا ۱۰ لیتر). این حجم برای مهار آتشسوزیهای گسترده و بزرگ (مانند انبارها یا سالنهای تولید) کافی نیست و باید به محض اتمام، مجدداً شارژ شوند.
نیاز به فشار مناسب و نگهداری دورهای: برای تولید مه ریز، نیاز به فشار بسیار بالایی در نازل است. این فشار یا توسط گاز تحت فشار تأمین میشود که نیاز به بازرسی فشار کپسول دارد، یا توسط پمپ دستی که نیازمند عملکرد فیزیکی اپراتور است.
عملکرد محدود در آتشهای نوع D: همانند اکثر خاموش کنندههای آبی، مهپاشهای دستی استاندارد برای اطفای حریق فلزات (مانند منیزیم، سدیم یا پتاسیم) مناسب نیستند، زیرا واکنشپذیری شدید با آب میتواند آتش را تشدید کند.
نیاز به آموزش اولیه تخصصی: اگرچه کاربری آن ساده است، اما برای اطمینان از حفظ ویژگی ضد رسانایی (در مدلهای برقی)، اپراتور باید بداند که از آب خالص استفاده شده است و همچنین آموزش نحوه هدفگیری صحیح نازل برای رسیدن به بهترین پوشش مه ضروری است.
سیستمهای مهپاش دستی، به دلیل استفاده از آب به عنوان عامل اطفاء، عمدتاً برای کلاسهای زیر طراحی میشوند.
کلاس A (جامدات): آتش سوزی ناشی از چوب، کاغذ، پارچه، پلاستیک و مواد آلی. این سیستم در این کلاس بسیار مؤثر است زیرا تبخیر آب حرارت را به سرعت حذف میکند.
کلاس B (مایعات قابل اشتعال): در مدلهایی که آب با مواد فعال سطحی (مانند عاملهای AFFF) ترکیب شده باشد، میتوانند مایعاتی مانند بنزین و روغنهای سبک را مهار کنند.
کلاس C (تجهیزات الکتریکی تحت ولتاژ): این مورد مهمترین مزیت آنهاست. اگر آب استفاده شده کاملاً مقطر یا دیونیزه باشد (آب خالص رسانای ضعیفی است)، خطر برقگرفتگی اپراتور به شدت کاهش مییابد و آسیب به تجهیزات حساس (مانند اتاق سرور) به حداقل میرسد.
توجه: این سیستمها معمولاً برای آتشسوزیهای فلزات قابل اشتعال (کلاس D) یا چربیهای پخت و پز (کلاس K) مناسب نیستند، مگر آنکه به طور خاص برای آن کلاس فرموله شده باشند.
تفاوت اصلی بین مهپاش دستی و اتوماتیک در روش فعالسازی و کاربرد آن است.
مهپاش دستی توسط انسان فعال میشود و معمولاً برای مقابله با حریقهای کوچک یا نقطهای در محیط های قابل دسترس استفاده میشود، در حالی که مهپاش اتوماتیک به حسگرهای دما و دود مجهز است و بهطور خودکار در صورت تشخیص آتش فعال میشود تا شعله در مراحل اولیه خاموش شود.
به عبارت دیگر، مهپاش دستی نیاز به حضور و اقدام فرد دارد، اما مهپاش اتوماتیک بدون دخالت انسان عمل میکند و برای حفاظت مداوم و پیشگیری از گسترش آتش در مکانهایی مانند اتاق سرورها، آزمایشگاهها و انبارها مناسبتر است.
اطفا حریق مه پاش دستی یک نوآوری کارآمد در زمینه ابزارهای اطفای حریق قابل حمل است. این سیستم با تکیه بر فیزیک تبخیر آب در مقیاس میکرو، توانایی اطفاء سریع آتشهای کلاس A و در موارد خاص کلاس B و C را با حداقل تخریب جانبی فراهم میآورد.
کاربرد اصلی این ابزار در مقابله با آتش سوزی های اولیه، در محیط هایی است که حفظ تجهیزات و کمترین آسیب آبگرفتگی اهمیت حیاتی دارد. انتخاب نهایی باید بر اساس ارزیابی دقیق ریسک محیط مورد نظر صورت پذیرد.
شرکت ایران اطفا مجری مطمئن و با تجربه برای نصب و راهاندازی سیستم اطفا حریق مه پاش دستی میباشد ایران اطفا به شما کمک میکند تا در برابر آتشسوزیها ایمن باشید. بهترین قیمت، بالاترین کیفیت را با ما تجربه کنید.
بله، ایمنی آن مشروط به استفاده از آب دیونیزه یا مقطر (آب خالص) است. آب خالص رسانای ضعیفی است و خطر برقگرفتگی را به شدت کاهش میدهد. مهمتر از آن، چون پودر شیمیایی باقی نمیماند، آسیب به مدارهای الکترونیکی به حداقل میرسد.
بله. اگر فشار آن توسط گاز تامین شود، باید فشار سیلندر گاز به صورت دورهای (معمولاً سالانه) توسط متخصص بررسی شود. در مدلهای پمپی، باید از سلامت پمپ مکانیکی اطمینان حاصل کرد و همچنین اطمینان از پر بودن مخزن آب ضروری است.
خیر، طراحی آن شبیه به کپسولهای رایج است. افراد میتوانند با یک آموزش پایه (حدود ۱۰ دقیقه) نحوه عملکرد، فاصله مناسب و جهتگیری نازل را فرا گیرند.
تفاوت اصلی در نرخ انتقال حرارت است. آب معمولی به صورت قطرهای به آتش برخورد کرده و بخش زیادی از آن به صورت مایع روی سطح میماند یا جاری میشود. اما مه آب، به دلیل سطح تماس بسیار زیاد ذرات ریز، انرژی حرارتی را به طور مؤثری جذب کرده و تبدیل به بخار میشود که این فرآیند خنکسازی را صدها برابر سریعتر از آب مایع انجام میدهد.
در حافظه موقت کپی شد
