کنترل پنل اعلام حریق متعارف

در سازه‌ها و بناهای با متراژ محدود، به‌کارگیری سیستم اعلام حریق متعارف به‌عنوان راهکاری به‌صرفه و اقتصادی مرسوم است. این رویکرد امکان دستیابی به سطح اولیه ایمنی در برابر آتش‌سوزی را با کمترین هزینه سرمایه‌گذاری فراهم می‌سازد و مزایای ضروری یک سیستم هشدار را برای پروژه‌های کوچک به ارمغان می‌آورد.

شایان ذکر است که این سیستم‌ها بر مبنای قسمت‌بندی ساختمان عمل می‌نمایند. در نتیجه، هنگام وقوع حریق تنها شماره ناحیه درگیر مشخص شده و شناسایی نقطه دقیق وقوع حریق (مانند یک اتاق یا حسگر مشخص) امکان‌پذیر نخواهد بود. همچنین، به دلیل ساختار ساده‌تر، امکان پیاده‌سازی دستورالعمل‌های پیچیده و چندمرحله‌ای مقابله با حریق در آنها وجود ندارد.

بنابراین، هرچند سیستم متعارف گامی ضروری و ارزشمند در تأمین ایمنی محسوب می‌شود، اما درجه دقت و قابلیت اطمینان آن در مقایسه با نسل پیشرفته‌تر این سیستم‌ها (سیستم‌های قابل شناسایی یا هوشمند پایین‌تر است.)

 

کنترل پنل اعلام حریق متعارف چیست؟

کنترل پنل اعلام حریق متعارف مغز مرکزی یک سیستم اعلام حریق سنتی و گسترده است که بر پایه زون‌بندی عمل می‌کند. در این سیستم، تمامی تجهیزات در گروه‌هایی به نام زون دسته‌بندی  می‌شوند.

در سیستم متعارف، هر زون از چند آشکارساز و یک مدار هشدار تشکیل شده است و اگر در هر بخش زون اشکال یا حریق رخ دهد، چراغ مخصوص آن زون روی پنل روشن می‌شود تا محل تقریبی خطر مشخص گردد. سیستم متعارف بر اساس مفهوم «نظارت بر جریان» عمل می‌کند؛ یعنی مدار هر زون به‌طور دائم از نظر مقاومت الکتریکی مورد پایش قرار می‌گیرد. بر خلاف پنل‌های آدرس‌پذیر، کنترل پنل متعارف نمی‌تواند دقیقاً تشخیص دهد که کدام دستگاه دچار فعال‌سازی شده است، بلکه تنها زون مربوطه را نشان می‌دهد.  

کاربرد کنترل پنل اعلام حریق متعارف

دریافت سیگنال از دتکتورها و شستی‌ها

فعال‌ کردن آژیرها و تجهیزات هشدار

نمایش وضعیت سیستم

تشخیص ناحیه بروز حریق

جهت دریافت مشاوره و طراحی

با ما در ارتباط باشید

نحوه عملکرد کنترل پنل اعلام حریق متعارف

عملکرد کنترل پنل متعارف مبتنی بر مدارهای حلقه‌ای مستقل برای هر زون است. این روند به‌صورت گام‌به‌گام به شکل زیر انجام می‌شود و اساس کار سیستم اعلام حریق متعارف را شکل می‌دهد

 

1. دریافت سیگنال از دتکتورها

در حالت عادی (نرمال)، جریان الکتریکی مشخصی در مدار هر زون برقرار است. آشکارسازهای دود، حرارت یا منواکسید‌کربن در مواقع بروز حریق، تغییر قابل توجهی در امپدانس مدار ایجاد می‌کنند (معمولاً با افزایش جریان یا تغییر مقاومت، مطابق با نوع آشکارساز مورد استفاده). پنل این تغییر را به‌عنوان وضعیت هشدار (Alarm) شناسایی می‌کند.

 

2. اعلام هشدار

پس از شناسایی وضعیت غیر‌عادی، پنل بلافاصله خروجی‌های مربوطه را فعال می‌سازد فعال‌سازی آژیرها و فلاشرهای نصب شده در آن زون یا کل ساختمان، روشن شدن LED مربوط به زون فعال روی پنل. این عمل برای اطمینان از تخلیه ایمن افراد ساختمان در سریع‌ترین زمان ممکن انجام می‌شود.

 

3. نمایش زون فعال و تعیین محل تقریبی

چراغ نشانگر (LED) مربوط به زون در صفحه پنل روشن می‌شود. این به تیم‌های امدادی کمک می‌کند تا با در نظر گرفتن نقشه ساختمان، محدوده حادثه را سریع‌تر تشخیص دهند (مثلاً زون ۱ مربوط به طبقه اول است).

 

کنترل پنل اعلام حریق متعارف برای چه مکان های مناسب

به‌دلیل ساختار ساده و هزینه‌ مناسب، کنترل پنل‌های متعارف در طیف گسترده‌ای از اماکن استفاده می‌شوند. این پنل‌ها برای مکان‌هایی که نیاز به تفکیک آدرس دقیق تجهیزات نیست، ایده‌آل هستند.

 ساختمان‌های تجاری کوچک و متوسط: دفاتر اداری کوچک، فروشگاه‌های زنجیره‌ای، آرایشگاه‌ها، و کارگاه‌های تولیدی سبک. معمولاً یک پنل ۲ تا ۴ زونه با ظرفیت کافی برای پوشش‌دهی این فضاها کفایت می‌کند. این سیستم‌ها به دلیل سادگی، نیاز به نصب اعلام حریق زون بندی شده را به بهترین نحو پاسخ می‌دهند.

فضاهای صنعتی کم‌حجم و انبارها: انبارهای کوچک، کارگاه‌های مکانیکی، و پارکینگ‌های سرپوشیده. در این محیط‌ها، آشکارسازهای حرارتی و شعله به وفور در مدار زون قرار می‌گیرند.

مجتمع‌های مسکونی کم‌ارتفاع: ساختمان‌های مسکونی تا حداکثر ۵ طبقه که پیچیدگی‌های سیستم‌های تهویه مرکزی پیچیده ندارند، از این پنل‌ها استفاده می‌کنند.

به‌طور کلی، هر مکانی که نیازمند یک سیستم اعلام حریق قابل اعتماد با بودجه محدود است، می‌تواند از کنترل پنل متعارف بهره‌مند شود. سهولت در شناسایی ناحیه حادثه (Zone Detection) مزیت اصلی در این کاربردها است.

کنترل پنل اعلام حریق متعارف

اجزای کنترل پنل اعلام حریق متعارف

ساختار پنل متعارف از چند جزء کلیدی تشکیل شده است که هر یک نقش مشخصی در حفظ ایمنی و پایش مداوم محیط دارند

این بخش قلب سیستم است. شامل میکروکنترلرها، مدارات تشخیص ولتاژ و جریان است  این برد همچنین منطق فعال‌سازی آژیرها و نمایش وضعیت‌ها را مدیریت می‌کند.

 

نمایشگر نوری 

شامل LEDهای مجزا برای هر زون و LEDهای وضعیت عمومی سیستم:

Power/Mains: نشانگر وصل بودن برق شهری.

Fault (خطا): روشن شدن در صورت اتصال کوتاه، قطع سیم یا خرابی یک دستگاه در مدار.

Fire (آتش): روشن شدن در صورت فعال شدن هر یک از زون‌ها.

Delay/Trouble: برای نشان دادن تأخیر در فعال‌سازی یا خطاهای جزئی.

 

کلیدهای کنترلی 

این کلیدها که معمولاً پشت قفل محافظ نصب می‌شوند، دسترسی اپراتور را محدود می‌کنند:

Silence (Hush): قطع صدای آژیرها.

Reset: بازنشانی سیستم پس از رفع حریق.

Test: اجرای تست عملکردی دتکتورها و آژیرها.

Disable (Zone Disable): امکان غیرفعال کردن موقت یک زون خاص برای تعمیر و نگهداری (که باید حتماً پس از اتمام کار فعال گردد).

 

ورودی و خروجی زون‌ها

هر زون در سیستم متعارف شامل دو مدار فیزیکی اصلی است

مدار ورودی (Input Circuit): محل اتصال آشکارسازها (دود، حرارت) و شستی‌های دستی (Manual Call Points).

مدار خروجی (Output Circuit): محل اتصال ادوات هشداردهنده مانند آژیرها، فلاشرها، و ماژول‌های رله.

 

مدار خطا و نظارت 

در این پنل‌ها، مقاومت پایانی خط (End-of-Line Resistor یا EOL) در انتهای هر زون نصب می‌شود. پنل به‌طور مداوم جریان یا ولتاژ عبوری از این مقاومت را بررسی می‌کند. هرگونه تغییر ناگهانی در مقدار این مقاومت (ناشی از قطع سیم، اتصال کوتاه یا فعال شدن دستگاه)، خطا (Fault) تلقی شده و روی پنل گزارش می‌شود.

کنترل پنل اعلام حریق متعارف

 

اهمیت استفاده از کنترل پنل اعلام حریق متعارف

 

 سادگی طراحی و نصب 

نصب این سیستم‌ها فاقد نیاز به آدرس‌دهی نرم‌افزاری پیچیده است. سیم‌کشی صرفاً بر اساس زون‌بندی انجام می‌شود و نیازی به تجهیزات برنامه‌نویسی تخصصی نیست. این امر موجب صرفه‌جویی قابل ملاحظه در زمان و نیروی انسانی متخصص اجرا می‌شود.

 

هزینه اقتصادی 

یکی از بزرگترین مزایای خرید کنترل پنل متعارف، قیمت پایین‌تر آن نسبت به سیستم‌های آدرس‌پذیر است. این اختلاف قیمت می‌تواند در پروژه‌های بزرگ به صدها میلیون تومان برسد، در حالی که سطح اولیه ایمنی حفظ می‌شود.

 

نگهداری و تعمیرات آسان

عیب‌یابی در این سیستم‌ها ساده‌تر است. تکنسین با مشاهده LED زون خطا، می‌داند که مشکل در آن خط یا ناحیه قرار دارد و با استفاده از مولتی‌متر می‌تواند ایراد را به‌سرعت بیابد. بازرسی‌های دوره‌ای مطابق استاندارد NFPA 72 در این سیستم‌ها به‌راحتی قابل انجام است.

 

محل نصب کنترل پنل اعلام حریق متعارف

انتخاب محل مناسب برای نصب کنترل پنل اعلام حریق متعارف، در عملکرد صحیح و دسترسی‌های اضطراری حیاتی است و باید بر اساس دستورالعمل‌های فنی و استانداردها انجام شود.

دسترسی آسان برای اپراتور: پنل باید در محلی نصب شود که در مواقع اضطراری، در دسترس پرسنل مجاز، نگهبانان، یا مأموران آتش‌نشانی باشد. بهترین مکان معمولاً نزدیک ورودی اصلی ساختمان یا در اتاق کنترل مرکزی است.

 دور از خطرات فیزیکی و محیطی: دما و رطوبت دمای محیطی باید در محدوده استاندارد عملیاتی (معمولاً ۰ تا ۴۰ درجه سانتی‌گراد) و رطوبت نسبی زیر ۹۰ درصد غیرمتراکم باشد.

محافظت باید از تابش مستقیم نور خورشید، منابع حرارتی مستقیم، و فضاهای با گردوغبار زیاد (مانند نزدیکی محل تخلیه مواد پودری) دور نگه داشته شود.

 دید مستقیم و ارتفاع استاندارد : پنل باید در محلی نصب شود که چراغ‌های وضعیت (LEDها) به‌راحتی قابل مشاهده باشند. طبق توصیه‌های استاندارد BS 5839، ارتفاع نصب مرکز پنل از سطح زمین باید حدود ۱.۴ متر (۱۴۰۰ میلی‌متر) باشد تا دسترسی و مشاهده وضعیت‌ها برای افراد مختلف آسان باشد.

نزدیکی به منبع تغذیه اصلی: محل نصب باید نزدیک یک انشعاب برق ۲۲۰ ولت شهری با دسترسی آسان به قطع‌کننده مدار (جهت تعمیرات) باشد. همچنین باید در مسیر کوتاه‌تری نسبت به کابل‌کشی اصلی سیستم اعلام حریق قرار گیرد تا افت ولتاژ در مدارات حیاتی به حداقل برسد.

رعایت فاصله از تجهیزات دیگر: برای جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی، توصیه می‌شود پنل در فاصله مشخصی از تجهیزات پرقدرت مانند تابلوهای برق اصلی، درایوهای موتور، و سیستم‌های مخابراتی پرنویز نصب شود.

 

کنترل پنل اعلام حریق متعارف، ستون اصلی ایمنی در ساختمان‌های کوچک و متوسط است. با وجود محدودیت در تشخیص دقیق محل حریق (فقط در سطح زون)، این پنل‌ها از نظر اقتصادی، عملکردی و سهولت نصب، گزینه‌ای بسیار مناسب محسوب می‌شوند.  در انتخاب کنترل پنل باید به تعداد زون‌ها، ظرفیت باتری پشتیبان، برند معتبر و سازگاری با سایر تجهیزات مانند دتکتور دود متعارف، شستی اعلام حریق و آژیر فلاشر توجه شود.

با نصب صحیح و نگهداری دوره‌ای مطابق با توصیه‌های فنی، کنترل پنل اعلام حریق متعارف می‌تواند امنیت محیط کاری یا مسکونی شما را در برابر آتش‌ سوزی تضمین کند و از خسارات جانی و مالی جلوگیری نماید. این سادگی، تضمین کننده عملکرد پایدار در دراز مدت است.

شرکت ایران اطفا مجری مطمئن و با تجربه برای نصب و راه‌اندازی کنترل پنل اعلام حریق متعارف میباشد ایران اطفا به شما کمک می‌کند تا در برابر آتش‌سوزی‌ها ایمن باشید. بهترین قیمت، بالاترین کیفیت را با ما تجربه کنید.

سوالات متداول

تفاوت کنترل پنل متعارف با پنل آدرس‌پذیر چیست؟

در پنل متعارف، سیستم فقط ناحیه (زون) فعال شده را نشان می‌دهد (مکان تقریبی). اما در پنل آدرس‌پذیر، پنل دقیقاً شماره و نوع دستگاه فعال شده (مثلاً دتکتور شماره ۵ در لوپ ۱) را نمایش می‌دهد. پنل متعارف ساده‌تر و ارزان‌تر است.

 برای چه ساختمان‌هایی کنترل پنل متعارف مناسب‌تر است؟

برای ساختمان‌هایی که نیاز به تفکیک تجهیزات ندارند؛ شامل ساختمان‌های کوچک و متوسط، دفاتر کار، مدارس ابتدایی و متوسطه، فروشگاه‌ها و انبارها (معمولاً زیر ۱۰ زون).

کنترل پنل متعارف چند زونه باید انتخاب شود؟

تعداد زون باید بر اساس تقسیم‌بندی منطقی ساختمان تعیین شود. معمولاً پنل‌های ۲، ۴ یا ۸ زونه رایج هستند. هر زون باید یک محدوده مجزا (مانند یک طبقه یا یک بلوک) را پوشش دهد تا کارایی اعلام حریق زون بندی شده به حداکثر برسد.

آیا پنل متعارف نیاز به باتری دارد و چه مدت باید کار کند؟

بله، استفاده از دو باتری ۱۲ ولت DC جهت تأمین برق پشتیبان در زمان قطع برق شهری الزامی است. استانداردها معمولاً ایجاب می‌کنند که سیستم بتواند حداقل ۲۴ ساعت در حالت آماده‌باش و ۵ دقیقه در حالت هشدار کامل باقی بماند.

در حافظه موقت کپی شد